امشب شب آخر من است و من مانده‌ام که با چی باید وداع کنم؟! با خدا؟ با خانه‌اش؟ با مکه؟ با زائران؟

10/9/88 - خیلی خسته‌ و خیس‌ام، خودم را از توی مطاف بیرون کشیده‌ام، و پس از قدری نشستن روی پله‌های خانه‌اش و دید زدن به خیل زائران‌اش، حالا از باب فتح بیرون زده‌ام و دارم از روی پلی رد می‌شوم که زیرش، مسعا است...

   در آخرین لحظات وقتی که هفت‌سنگ را در مشت دست چپم آماده کرده بودم که بعد از جمره‌ی وسطی، بروم و بزنم به آخرین و بزرگ‌ترین نماد شیطان. به یک‌باره احساس کردم که خودم بیشتر استحقاق آن سنگ‌ها را دارم...!

   هیچ فکر نمی‌کردم نماز مغرب روز چهارشنبه، هشتم ذی‌الحجه را بتوانم توی مسجد الحرام بخوانم. امروز مکه‌ای‌ها آفتاب را ندیدند و آسمان مکه حسابی عقده‌گشایی کرد. رعد و برق و باران مداوم، تا بعدازظهر ادامه داشت و همه‌ی برنامه‌هایی که عزم کرده بودیم به هم ریخت و آن‌چه خدا خواست، همان شد...